Epilepsie is het herhaaldelijk voorkomen van toevallen. Een toeval is het aanvalsgewijs optreden van abnormaal gedrag. Een toeval moet niet verward worden met een flauwte; dit is het verliezen van bewustzijn en daarmee gepaard gaande spierslapte (wat wordt veroorzaakt door wegvallen van doorbloeding naar de hersenen).

Vormen van epilepsie

• Primaire epilepsie: deze vorm wordt vaak waargenomen tussen 6-12 maanden en vanaf 5 jaar leeftijd. Een oorzaak is soms niet aan te geven. Het dier zelf heeft tussen de aanvallen geen klachten en functioneert normaal. Deze vorm is vaak rasafhankelijk.
• Secundaire epilepsie: deze vorm heeft vaak wel een oorzaak. De oorzaak is alleen niet altijd weg te nemen en de klachten kunnen soms toenemen.

De epileptische aanval

Een epileptische aanval verloopt in 3 fasen:

1. Aura; dit is een periode van abnormaal gedrag voorafgaand aan het bewustzijnsverlies. Eigenaren van een hond of kat met epilepsie kunnen dit na verloop van tijd herkennen en weten dan dat er een aanval op komst is.
2. Ictus; deze periode kenmerkt zich door omvallen, bewustzijnsverlies en krampen van de spieren. In de loop van deze fase zal normaliter de heftigheid van de krampen afnemen. Hierbij komt eventueel kwijlen, urineverlies en het verliezen van ontlasting voor.
3. Postictale fase; in deze fase keert het bewustzijn terug, de ademhaling is versnelt en is het dier gedesorienteerd en verward. Het verloop van deze fasen zijn bij ieder individu anders en ook verschillend van lengte (van minuten tot uren).

Bij een status epilepticus volgen er meerdere aanvallen op elkaar zonder dat er sprake is van een posticale periode. Dit is een levensbedreigende situatie en moet zo snel mogelijk gestopt worden (met Valium).

Behandeling

• Primaire vorm: hiervoor zijn medicijnen beschikbaar om de aanvallen sterk te verminderen. Soms blijven de aanvallen weg, soms wordt het interval tussen de aanvallen langer. Afhankelijk van het interval tussen de verschillende aanvallen en de sterkte van de aanval zal er een therapie worden ingesteld.
• Secundaire vorm: hierbij zal het dier nader onderzocht moeten worden om een oorzaak te achterhalen (algemeen onderzoek en dan eventueel urine, bloedonderzoek, röntgenfoto en/of echo).

Tips voor de eigenaar bij een epileptische aanval van het huisdier

• Laat het dier niet alleen.
• Zorg dat de ademhaling van het dier niet belemmerd wordt, als de hond een riem om heeft doe die af, zodat het dier niet kan stikken.
• Probeer de aanval niet tegen te houden door de bewegingen van de poten te stoppen, doordat de bewegingen zo krachtig zijn kan je botbreuken of spierscheuren veroorzaken als je het bewegen van de poten probeert te stoppen.
• Houdt bij hoelang de aanval duurt en of er meerdere aanvallen komen.
• Na de aanval, als het dier slap is het dier op de zij leggen zodat speeksel uit de bek kan lopen en de tong de luchtwegen niet blokkeert.
• Als het dier weer bijkomt kan het zo zijn dat deze erg gedesoriënteerd is. Enkele dieren kunnen agressief reageren, dus let daarbij goed op!
• Geen eten en drinken geven voor het dier weer normaal bijgekomen is.

Informatie

Wanneer u denkt dat uw hond of kat een epileptische aanval heeft gehad adviseren wij u contact op te nemen met Dierenkliniek Middeldiep en wij zullen u graag verder informeren.