Feline bronchitis is eigenlijk een luchtwegobstructie ten gevolge van een matige tot ernstige ontsteking van de bronchiën (=luchtwegvertakkingen). In de bronchiën is er dan sprake een toename aan ontstekingscellen in de wand en bronchus zelf, ook toename van hoeveelheid slijm en het slijmvlies wordt ten gevolge van de ontsteking dikker. Dit alles tezamen veroorzaakt een vermindering van luchttoevoer door de bronchiën. Het komt met name voor bij jonge tot middelbare katten en de klinische verschijnselen zijn met name: hoesten en een episodische benauwdheid. Dit kan in de tijd verergeren. Allergenen in de omgeving, zoals spray, rook, parfum en vloerbedekking kunnen de ernst van de verschijnselen verergeren.

Therapie:

Het belangrijkste doel van de therapie bij feline bronchitis is het afremmen van de ontstekingsreactie. Corticosteroïden (waaronder prednison) kunnen de ontsteking bij feline bronchitis effectief remmen. Dit wordt vaak per injectie gegeven en verder voortgezet in tabletvorm.

Een andere toedieningsvorm voor de behandeling is via MDI (oftewel een inhaler). Dit heeft als voordeel dat de ontstekingsremmers minder systemisch komen, maar gelijk lokaal werken op de plek waar het moet, namelijk de longen. Het grote voordeel is dan ook dat de kans op bijwerkingen minder is.

Er zijn wel wat twijfels voor wat betreft latente infecties (infecties die meegedragen worden, maar (nog) geen verschijnselen geven) (bv herpesvirus, onderdeel van de niesziekte), dat deze mogelijk juist vanwege de lokale werking de kop opsteken. Hier is verder geen duidelijk onderzoek naar gedaan.

Er zijn 2 verschillende medicijnen, die via een inhaler gegeven kunnen worden, namelijk de zogenaamde ontstekingsremmer/corticosteroïden en een bronchodilator (=luchtwegverwijder; β2 agonist). Kort gezegd spelen de corticosteroïden een rol bij chronische therapie en bij een acute opleving kan de bronchodilator een grote rol spelen. Het voordeel aan een bronchodilator is dat het snel werkt (meestal binnen 5-10 minuten) en relatief kortdurend en daardoor ook dus weinig tot geen bijwerkingen geeft. Corticosteroïden werken daarentegen zeer krachtig en effectief, maar hebben daardoor ook bijwerkingen, die dus sterk verminderd worden door middel van het gebruik van de inhaler.

Een behandelingsprotocol voor feline bronchitis, die vaak gegeven wordt, is het volgende:

*Bij intermitterende symptomen (niet dagelijkse symptomen): inhaler met bronchodilator (bv salbutamol/albuterol), de kat inhaler geven indien nodig. Als in dit geval de symptomen frequenter worden, dan dient de kat nagekeken worden en andere therapieplan opgesteld worden.

*Bij dagelijkse symptomen: beginnen met prednison (10-14 dagen), en na goede respons (meestal binnen 3 dagen) dan corticosteroïden via inhaler.

Kosten van inhaler:

Aanschaf inhaler systeem:

• Aerocat compleet (klein en groot masker; specifiek voor kat): 92,93 euro
• Ventolin babyinhaler: 63,40 euro

Verschillende puffs, die in de inhaler systeem geplaatst kunnen worden:

• Ventolin (bronchodilator) 200 doses: 9,77 euro
• Salbutamol (bronchodilator) 200 doses: 6,30 euro
• Flixotride (fluticason=corticosteroïd) 120 doses: 21,56

Andere therapievormen:

Voor wat betreft homeopathie is er in de literatuur weinig over bekend of dit goed werkt. Er wordt verder wel nog onderzoek gedaan naar andere medicijnen (zoals anti-leukotriene medicijnen), echter het is nog niet bewezen dat deze werken.

Prognose:

Deze is over het algemeen goed, maar volledig herstel is over het algemeen niet mogelijk.

De ziekte is vaak verergerend in de tijd, dus een halfjaarlijkse controle (of bij verergerende klachten) door middel van het maken van een röntgenfoto wordt sterk aangeraden om de verloop van de ziekte in de gaten te houden en er tijdig op te reageren door het aanpassen van het therapieplan.