Chefke (officieel Chefke Lauke van de Korte Toren) is een Nederlandse schapendoes.

Geboren 20-06-2010 zat hij op ons te wachten toen we ons gingen inschrijven voor de wachtlijst na het overlijden van onze 2e schapendoes. We hadden geen keuze uit het nest meer maar hebben volgens ons de allermooiste toch gekregen. Een pup in huis, dat waren we een beetje verleerd, maar we werden snel bij de les gehouden door onze ondernemende jongen en meneer bleek een slopertje, dat hadden we nog nooit meegemaakt. Op zijn allerliefst, liggend op zijn rug, dikke puppenbuikje omhoog at hij een hoek uit het deurtje van ons Pastoekastje, smaak heeft ie dus wel. Verder ging alle speelgoed van stof er binnen de kortste keren aan maar ook kunststof was geen probleem.  Het mooie is dat je het donderpatatje alles vergeeft en jezelf de schuld geeft van niet goed opletten.

In mei 2011 was de Jonge Hondendag van de vereniging Nederlandse Schapendoes in Heteren. Een hele leuke dag waar we de broer en zusjes van Chefke terugzagen en de Vader en Moeder en gemeten en gekeurd werden. Toen begon het aandringen van eigenaresse van de vaderhond en van de fokster om toch vooral “iets” met Chefke te gaan doen, hij was zo prachtig en veelbelovend rastypisch en er was nu al belangstelling voor hem van een fokster uit Zweden, voor een combinatie in de toekomst.

Chefke vond alles even leuk en interessant en spannend en wilde vooral erg graag spelen met al die leeftijdgenootjes.
Wij dachten eens na, ook Dokter van Dongen en Annie hadden meteen de eerste keer toen we kennis kwamen maken met Chefke ( we komen al 28 jaar bij van Dongen) gezegd dat het een prachtig hondje is.

We schreven in voor shows, vooral ook om het ras te steunen en Chefke later in te zetten voor de fok.
De pinkstershow in Arnhem, wat een gesjouw met spullen en wat ben ik blij met mijn werkhondenras. Ik mag niet eens borstelen op de showdag, ca. een week tevoren voor het laatst want de vacht moet plukjes maken en ietwat rommelig overkomen. Chefke vind het geweldig, wil zeker niet in de bench die ik heb meegesjouwd, maar alles meemaken, van zo dichtbij mogelijk. Een heel leuk teefje van ongeveer zijn leeftijd heeft vooral zijn belangstelling. In de ring loopt hij keurig en al snel staan we wat beduusd bij bordje 1 en op zijn keuringsrapport staat 1U (uitmuntend) en dat een 1e keer en in de Jeugdklas. We krijgen er nog een kampioenschappunt bij cadeau als beste reu (11 maanden), de grootste concurrent daarvoor komt te laat bij de ring aan en zou in de kampioensklas lopen.
Onze 2e show was een “thuiswedstrijd”. Ahoy eind augustus, lekker dichtbij.

Toch vreesde ik dat het helemaal niks zou worden want Chefkes vriendin van show 1 was er ook en nu duidelijk loops, Chefke deed niets dan loeien en trekken en ik kreeg hem echt niet stil. Toen we eindelijk de ring in moesten had ik hem een beetje afgeleid. Zijn eerste 2 rondes en heen en weertjes liep ie keurig maar dit was de keurmeester van het loopwerk dus moesten we een 3e ronde allemaal en Chefke vond het wel genoeg zo en begon te springen en beurtelings naar mijn arm en broekzoom te happen, ik schoot in de lach en kreeg hem daarna toch nog weer even in het gareel. Tot mijn verbazing en vreugde stonden we toch opnieuw bij bordje 1. Winnaar jeugdklas met een U.

Onze 3e show werd Zwolle, 1 oktober. Lang tevoren ingetekend, mijn broer woont daar, leek me wel leuk. Ik verwachtte beslist niet om 3x op rij te kunnen winnen, er zijn zo veel mooie honden en het hangt ook af van de vorm/conditie van de dag en de keurmeester. Het was druk, gezellig met veel doezen, een leuke show in de erering en tot Chefkes grote blijdschap was zijn grote liefde er ook en wederom werd het joepen/trekken/jammeren om haar te kunnen blijven zien. (puberliefde en de hormoontjes spoten uit zijn oren). Het was erg spannend maar toch stonden we opnieuw bij bordje 1 in de ring en deze 3e keer op internationale show  leverde het Nederlands Jeugdkampioenschap op. Hij mag nu NJK voor zijn naam zetten en we zeggen voortaan meneer tegen hem.
Op dringend verzoek gaan we nog even door met showen maar niet naar shows in het buitenland. Wij vonden hem altijd al de allermooiste en liefste en dat blijft hij, ons donderpatatje.